Zussen voor het leven

Joan en Sanne Spans stellen hun huis jaar in jaar uit open voor één of meer uitwisselingsstudenten. Vooral het jaar met Irene uit Italië en Nam uit Thailand was bijzonder.

“Wij lazen in juni 2014 dat uitwisselingsorganisatie YFU nog gastgezinnen zocht en dachten: hé, is dat niet iets voor ons?”, vertelt Sanne Spans. “Een paar weken later stond de 15-jarige Nia uit Georgië al op de stoep. Ze heeft een jaar bij ons gewoond en dat was hartstikke leuk.” De keus om het avontuur vaker aan te gaan, was daarom snel gemaakt. Sanne:

‘Wij zijn maar met z’n tweeën. We hebben zelf twee kindjes gekregen maar die zijn helaas overleden. Ondanks het verdriet hebben we een goed leven, waar we anderen graag van mee laten genieten.”

Pubers brengen leven in de brouwerij, vindt Sanne. “Ze zijn zelfstandig genoeg om veel dingen zelf te kunnen maar omdat ze ver van huis zijn, hebben ze soms ook een steuntje in de rug nodig. Dat steuntje geven we graag.”

Bonus-zus

Na Nia volgden een Finse en Argentijnse student en in 2017 kozen Joan en Sanne zelfs voor twee YFU-studenten tegelijkertijd: Nam (18) uit Thailand en Irene (17) uit Italië. “Zwartsluis is natuurlijk maar een dorp. Je moet actief op zoek naar vertier en er zelf op uittrekken”, zegt Sanne. “Wij dachten dat twee meiden zich mooi aan elkaar zouden kunnen optrekken.” Die beslissing pakte bijzonder goed uit. Nam en Irene hebben beide alleen broers en waren dolblij dat ze een bonus-zus in hun schoot geworpen kregen. Ze begrepen elkaar goed omdat ze hetzelfde meemaakten. Ze werden sisters for life.

Lekker weer

“Vanaf dag één was er een klik”, vertelt Sanne. “Tussen die meiden onderling maar ook met ons vieren. We hadden veel lol en trokken er regelmatig op uit.” Nam en Irene gingen bijvoorbeeld naar concerten en met z’n allen gingen ze naar familie of uit eten. Ook werden bezoekjes gebracht aan Maastricht, de Euromast en de Waddeneilanden. Aan tafel werd veel gekletst en natuurlijk stonden er regelmatig Italiaanse pasta en Thaise curry’s op tafel. Nam en Irene waren op hun beurt dol op stamppot, frikandellen en hagelslag en Irene zelfs op drop. Sanne: “Het is zo leuk om ze stapje voor stapje Nederlands te zien leren. En om door hun ogen naar ons land te kijken.

Dat wij in weer en wind altijd maar op de fiets stappen, vonden ze in het begin belachelijk. En ze hadden het zo koud in augustus. In april zeiden ze bij een paar zonnestralen al: ‘ah, lekker weer’.”

Nam vond daarnaast het openbaar vervoer in Nederland fantastisch. Je checkt je app en ziet in één oogopslag hoe je moet reizen. Het is snel en zo veilig. Irene verwonderde zich over de positieve sfeer op school. In Italië is ze bang voor haar leraren, hier werd ze behandeld als een gelijke.”

Heimwee

Naast de ups waren er soms ook downs. Nam en Irene gingen niet naar dezelfde middelbare school, waardoor ze sommige dingen helemaal zelf op moesten lossen. Dat was in het begin best lastig. Sanne: “Je komt er niet heel makkelijk tussen bij klasgenoten. Maar ze zijn blijven vragen om hulp en al snel ging het veel beter.” Ook Irene kende haar slechte momenten. In oktober was ze jarig en en op die dag had ze veel last van heimwee. Joan en Sanne hebben haar er doorheen gesleept. Ze gaven kadootjes en ontbijt op bed. Vanaf dat moment voelde Irene zich echt thuis.

Halverwege hun uitwisselingsjaar was de heimwee voorbij en begon de tijd ineens te dringen. Er was nog zoveel te zien en doen en de dagen vlogen voorbij. Joan en Sanne wisten toen al dat ze het jaar erop weer YFU-studenten in huis zouden nemen. “Het is een bijzondere ervaring, die we onszelf weer opnieuw willen geven.” Neemt niet weg dat Nam en Irene een bijzondere plek in hun hart innemen. “Dit jaar klikt het bijzonder goed.”

Auteur: Inge Vossers