Facu Stanic: ‘Zonder mijn uitwisseling was ik niet uit de kast gekomen’

Uitwisseling gaat niet alleen om cultuur, een taal leren of je netwerk verbreden. Het gaat voornamelijk om je persoonlijke ontwikkeling.

Vluchten

Ik was 14 jaar toen ik met YFU naar Hongarije vertrok. Ik kom uit een klein dorp, genaamd Luján Buenos Aires in Argentinië, daar staat ook de belangrijkste kerk van het land. Je kunt je dus voorstellen dat het redelijk katholiek en conservatief is, er liepen bijvoorbeeld nonnen rond op mijn school. Op die leeftijd was ik met veel dingen bezig.

Een daarvan was dat ik graag op uitwisseling wilde met YFU, maar toen ik mijn beurs ontving van YFU was er ondanks mijn blijdschap en opluchting nóg iets wat mij dwars zat. Ik had toen een vriendin en we hadden het net uitgemaakt. Ik voelde namelijk niet echt hetzelfde voor haar als voorheen. Op dat moment twijfelde ik aan mijzelf. Ik dacht ergens dat ik misschien wel op jongens viel maar ik kon dit nog niet accepteren. Ik vluchtte vervolgens weg. Ik ging op uitwisseling met YFU, nam het vliegtuig naar Hongarije en ik verbleef bij een fantastisch gastgezin.

Vrij

Toch is zo’n uitwisselingsjaar niet zo makkelijk als ik dacht. Je staat elke ochtend op en je kijkt telkens weer in de spiegel. Ik leerde ontzettend veel tijdens dit jaar, maar nog steeds zat me iets dwars. Ik besefte uiteindelijk dat ik homo ben. Maar wat nu? Ik moest dit kwijt, het liefst wilde ik met iemand praten over mijn gevoelens.

Ik besloot dit te doen met mijn gastzus Kirra. Zij steunde mij altijd en ik wist dat ik dit bij haar kwijt kon. Tijdens een avondje film kijken merkte zij al dat ik mij niet echt op mijn gemak voelde. Plotseling zei ik: ́Kirra ik ben homo ́, waarop zij reageerde: ́Cool! ́. Ik kon eigenlijk niet geloven dat dit zo gemakkelijk ging, dus ik herhaalde weer dat ik homo ben. Weer reageerde Kirra hier heel relaxed op. Al die tijd voelde het alsof ik een ontzettend zware last met me mee droeg en plots was dat allemaal verdwenen. Ik voelde me zo vrij nadat ik het haar had verteld, en dat door maar drie kleine woordjes.

Uitstellen

Kirra vond dat ik het ook moest vertellen tegen haar moeder, mijn gastouder. Ik twijfelde eerst, maar na een week besloot ik het toch te doen.

Vlak voor het avondeten liep ik naar haar toe en zei: ́Gaby, ik ben homo ́. Het enige wat Gaby zei was:  ́Oke, wil je zo boontjes of rijst? ́.

Ze reageerde heel normaal en dat heeft mij enorm geholpen om mezelf te accepteren. Ik vond het hierdoor ook makkelijker om het te vertellen aan andere mensen. Gelukkig was de door YFU aangewezen contactpersoon erg aardig en behulpzaam. Mijn vrienden in Hongarije wisten dat ik homo ben, en mijn gastouders en mijn contactpersoon, maar daar bleef het bij. Mijn echte ouders in Argentinië wisten namelijk nog niet dat ik op jongens val.

Pas toen de contactpersoon mij de volgende vraag stelde realiseerde ik: ́Heb je het je ouders nog niet verteld omdat je dit liever doet als je weer thuis bent of wil je het niet doen zodat je het een jaar uit kan stellen? ́ Deze vraag zette mij behoorlijk aan het denken. Wil ik echt nog een jaar in de kast blijven? Ik besefte toen dat ik alweer aan het vluchten was voor mijn problemen. Op dat moment besloot ik om mijn ouders te bellen in Argentinië.

Hilarisch

Het gesprek met mijn broer was hilarisch. Hij reageerde droog met een ́oke ́toen ik hem vertelde dat ik homo was en vroeg vervolgens of hij nog wel grappen mocht maken over homo ́s. Doordat hij op een komische manier reageerde voelde ik alle opgebouwde stress van de laatste maanden verdwijnen. YFU speelde hier een cruciale rol in. Ik was waarschijnlijk nooit uit de kast gekomen als ik niet door YFU geholpen werd, dan rende ik nu nog steeds weg voor mijn problemen. Ik ben zo blij dat ik op een jonge leeftijd al uit de kast kon komen. Mijn advies: ga je problemen niet uit de weg, maar ga ze aan.

Een tussenjaar nemen gaat niet altijd over het leren een nieuwe taal of cultuur. Je leert jezelf pas echt kennen tijdens een tussenjaar en zo kom je erachter wie je echt bent en wat je wilt doen in je leven!

Auteur: Sanne van Veghel

E-mail
redactie@citizensoftheworld.nl

Postadres
Herenweg 115A
3645 DJ Vinkeveen
Nederland

Telefoonnummer
0031(0)297264850

WhatsApp
0621645244

Citizens of the World op sociale media